Kifid: banken mogen frauderegistratie niet standaard op acht jaar zetten

Financiële instellingen plaatsen rekeninghouders die betrokken zijn bij fraude geregeld in het Externe Verwijzingsregister (EVR). In de praktijk hanteren banken hierbij vrijwel altijd direct de maximale bewaartermijn van acht jaar. Volgens klachteninstituut Kifid is die automatische reflex in strijd met de privacywetgeving. De Algemene verordening gegevensbescherming (AVG) dwingt financiële dienstverleners om persoonsgegevens niet langer vast te leggen dan strikt noodzakelijk is.

Maatwerk vereist bij registratie

De bindende uitspraak volgt op een klacht van een consument tegen ABN AMRO. De rekeninghouder leende zijn betaalpas en inloggegevens uit na een belofte van snel geld via Snapchat. Criminelen gebruikten de rekening vervolgens voor het wegsluizen van buit uit marktplaatsfraude. De bank beëindigde de klantrelatie en zette de man voor acht jaar in zowel interne systemen als het EVR. Kifid oordeelt dat opname in het register gezien het optreden als zogeheten geldezel terecht is, maar acht de termijn van acht jaar onevenredig lang. De commissie verlaagde de duur naar zes jaar.

Volgens Kifid moeten banken altijd een zorgvuldige proportionaliteitstoets uitvoeren voordat zij een termijn vaststellen. Daarbij moeten factoren zoals de ernst van de gedraging, de mate van verwijtbaarheid, de leeftijd van de betrokkene en het risico op herhaling zwaar meewegen. Financiële instellingen dienen aan de onderkant van de termijnenreeks te beginnen. Wie een langere periode oplegt, moet concreet onderbouwen waarom die zwaardere sanctie noodzakelijk is. De impact van een zwarte lijst is immers groot: getroffenen kunnen jarenlang geen hypotheek sluiten of basisbankrekening openen.

Lees ook: Evaluatie Kifid: onafhankelijkheid geborgd, behandeltijden onder druk · Verzekeraar moet uitvaartkosten betalen na onduidelijke gezondheidsvragen